Tik Tok - This Sunday Fall Back

Στον Καναδά η ώρα δεν άλλαξε ακόμα. Σε αντίθεση με την Ευρώπη στη Βόρεια Αμερική η χειμερινή ώρα ξεκινά την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου και τελειώνει την δεύτερη Κυριακή του Μαρτίου εξοικονομώντας έτσι τουλάχιστον 4 εβδομάδες περισσότερης ηλιοφάνειας κατά τη  διάρκεια της μέρας.
Το μέτρο της θερινής ώρας γίνεται για την εξοικονόμηση ενέργειας και την αξιοποίηση του φυσικού φωτός κατά τους μήνες του καλοκαιριού.

Στον σύγχρονο κόσμο η πρώτη ιδέα για ορθότερη αξιοποίηση του ημερήσιου φωτός, ανήκει στον Βενιαμίν Φραγκλίνο. Το 1784 σ' ένα γράμμα του προς την γαλλική εφημερίδα "Journal de Paris" ανέφερε ότι για πρώτη φορά ξύπνησε στις 6 το πρωί και είδε πως το δωμάτιο του έλουζαν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου. Μέρα με τη μέρα παρατηρούσε πως ο ήλιος ανέτειλε όλο και νωρίτερα και πως καθόλη τη διάρκεια του χρόνου ποτέ δεν ανέτειλε μετά τις 8 το πρωί. Έκανε λοιπόν τους υπολογισμούς του και κατέληξε ότι στο Παρίσι οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν 127 εκατομύρια κεριά ετησίως χωρίς λόγο. 

Για το λόγο αυτό πρότεινε:

1. Φόρος για κάθε παράθυρο με στόρια. 

2. Κάθε οικογένεια να προμηθεύεται μόνο με μία λίβρα κερί ανά εβδομάδα.

3. Απαγόρευση της κυκλοφορίας μετά τη δύση του ηλιου με εξαίρεση τους γιατρούς και τις μαίες.
4. Κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου να χτυπούν οι καμπάνες μέχρι να ξυπνήσει ο κόσμος. Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιούν κανόνια!!

110 χρόνια αργότερα ένας εντομολόγος από τη Νέα Ζηλανδία, ο George Hudson πρότεινε ένα είδος της σύγχρονης θερινής ώρας, ώστε να έχει περισσότερο χρόνο μετά την εργασία του για να μαζεύει έντομα στο φως της μέρας. Το θέμα επανήλθε όταν το 1907 ο William Wilett παρουσίασε στο Βρετανικό κοινοβούλιο την ιδέα του να γυρίζουν τα ρολόγια μπροστά κατά τους θερινούς μήνες, κάτι που θα έφερνε ευτυχία στους πολίτες και σίγουρα εξοικονόμηση της ενέργειας στην κυβέρνηση.
Κανένας από του δύο άντρες δεν κατάφερε να πείσει τις αρχές.
Η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε η θερινή ώρα ήταν από τους Γερμανούς κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακολούθησαν κι άλλες χώρες αλλά ουσιαστικά η ιδέα εγκαταλήφθηκε στο τέλος του πολέμου.

Σήμερα η χρήση της θερινής ώρας χρησιμοποιείται από την μειοψηφία των χωρών. Και κάθε χώρα τηρεί λίγο πολύ τους δικούς της κανόνες.

Στην Ελλάδα η ώρα άλλαξε για πρώτη φορά το 1931 και άλλες τρεις χρονιές πριν το 1975 όπου μέχρι σήμερα αλλάζει η ώρα κάθε χρόνο ακολουθώντας τους κανόνες της Ευρώπης.

If you live in this side of the world don't forget!!
This Sunday we turn back our clocks one hour to standard time at 2 am.

You can always blame Benjamin Franklin and DST (Daylight Saving Time).




υ.γ. σήμερα ξεκινά το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κι εγώ λείπω..
πιο ταπεινό το πρόγραμμά του φέτος και λίγες οι περιφερειακές εκδηλώσεις.

πριν από ένα χρόνο για το 51ο ΦΚΘ που παραδόξως έγινε τον Δεκέμβριο εδώ και μερικά σχόλια εδώ κι εδώ.
πριν από δύο χρόνια για το 50ο ΦΚΘ εδώ, μερικές ταινίες + ++ +++,
η λήξη και το τοπ θρι.

51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ευτυχώς που τελείωσε το φετινό φεστιβάλ και μπορούμε πλέον να το ξεχάσουμε. Με βεβαιότητα ήταν το χειρότερο φεστιβάλ που έχω παρακολουθήσει. Ένα πρόγραμμα με εμφανείς ελλείψεις, ελάχιστα αφιερώματα και παράλληλες εκδηλώσεις, μειωμένη κίνηση, χαλασμένη θέρμανση στις αίθουσες του λιμανιού, αυξημένες τιμές στο καφέ του,  συνθήκες μάλλον προσβλητικές προς το πιστό κοινό του θεσμού.

Παρόλα αυτά κατάφερα να δω μια ταινία που ξεχωρίζει.

Silent Souls

Aleksei Fedorchenko

Russia 2010

Ωραία ιστορία, φυσικά τοπία, αισθαντική μουσική. Βασισμένη στο βιβλίο του Denis Osokin με τίτλο The Buntings, η ταινία περιγράφει τα έθιμα των Μέργια μιας φινο-ουγγρικής φυλής που ζούσε στην Ρωσία. Χάρη στην ιστορία ενός ανθρώπου, οι μύθοι και οι παραδόσεις μιας ξεχασμένης φυλής διασχίζει βουνά και θάλασσες και φτάνει μπροστά μας για να μας εξηγήσει τη σχέση ζωντανών-νεκρών.

πότε θα καταλάβεις ότι έχεις αλλάξει..

και χρειάζεσαι τουλάχιστον 7 ώρες ύπνου για να αισθάνεσαι λειτουργικός?

Όλα αλλάζουν! Εσύ θα γλυτώσεις?

Κατηφορίζω την Βενιζέλου, διστακτικά, σχεδόν μουδιασμένα. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ στα χέρια μου, δεν είναι σημειωμένο όπως πάντα. Φταίει ο μειωμένος αριθμός ταινιών?Φταίει το μειωμένο ενδιαφέρον?

Έχω τόσα στο μυαλό μου.. Μα ξέρω πως μόλις μπω στην αίθουσα και σβήσουν τα φώτα, για λίγες ώρες όλα θα είναι μακρινά. Ευτυχώς κάποια πράγματα δε θ'αλλάξουν ποτέ..

υ.γ. Μόλις τελείωσα την πρώτη σεζόν της αμερικάνικης σειράς "Community" και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

I feel like speaking

Τρίτη βράδυ στις 10 προβάλλεται στην ΕΤ1 η εκπομπή "Από τον Καλλικράτη στον Καλατράβα". Πρόκειται για αρχιτεκτονική σειρά και είναι η ιστορική και οπτική περιήγηση στην ελληνική αστική αρχιτεκτονική με ξεναγό τον Δ. Φιλιππίδη αρχιτέκτονα, καθηγητή του ΕΜΠ, συγγραφέα πολλών αρχιτεκτονικών βιβλίων. Πολύ καλή προσπάθεια προσέγγισης των σύγχρονων αρχιτεκτονικών θεμάτων με απλουστευμένο καθημερινό τρόπο.

Και πάνω που πήγε να με πιάσει μελαγχολία εντοπίζοντας γύρω μου αρχιτεκτονικές παρωδίες, είδαμε το Inception. Πράγματι είναι από τις καλύτερες ταινίες. Όμως ακόμη περισσότερο μία ωδή στο έργο του Αρχιτέκτονα! Η υπέρτατη δημιουργία με σάρκα και οστά. Σχεδόν τρομακτικό και εθιστικό! Με έκανε να θέλω να ονειρευτώ για να δω τι κόσμους είμαι ικανή να δημιουργήσω.

υ.γ. Σήμερα ξεκινάει το φεστιβάλ κινηματογράφου! ΕΤΟΙΜΟΙ???????

Δεν αντέχω τις αλλαγές

Ο Νοέμβριος ήταν, είναι και θα είναι ο καλύτερος μήνας του χρόνου. Μήνας γενεθλίων, ονομαστικών εορτών, επετείων και φυσικά φεστιβάλ. Φταίνε τα άστρα και η νέα σελήνη? Το φθινοπωρινό αεράκι που σε αγκαλιάζει τα ηλιόλουστα πρωινά? Τίποτα δεν είναι τυχαίο κατά τον  Νοέμβριο. Ένας μήνας χωρίς εκπλήξεις που ξέρεις καλά τι να περιμένεις.

Καταλαβαίνεις το σοκ που έπαθα όταν αντίκρυσα για πρώτη φορά το διαφημιστικό πανό που αναρτήθηκε στο Ολύμπιον. Φέτος το φεστιβάλ κινηματογράφου θα διεξαχθεί το Δεκέμβριο. Μεγάλη σύγχυση με κυρίεψε. Η ισορροπία διαταράχτηκε και ο τέλειος μήνας "ράγισε". Νοέμβριος χωρίς φεστιβάλ είναι σαν Σεπτέμβριος χωρίς ΔΕΘ. Δεν μπορώ να το χωνέψω.

Και πριν προλάβεις να με πεις υπερβολική, έκανα την έρευνά μου και έχω στοιχεία. Από το  1992 το φεστιβάλ γίνεται μέσα στο Νοέμβριο.

φεστιβάλ τοπ θρι

3. Tudja America
η Αμερική κάποιου άλλου
Goran Pascaljevic

2. (500) Days of Summer

500 μέρες με τη Σάμερ

Marc Webb

1. Kim ssi pyo ryu gi
ναυαγός στο φεγγάρι
Lee Hey-jun

λήξη

το 50ο φεστιβάλ κινηματογράφου τελείωσε τυπικά χθες βράδυ, με την τελετή λήξης. φέτος για πρώτη φορά μετά την καθιέρωση συμπληρωματικών προβολών, ενημερώθηκα πως το φεστιβάλ έληξε και ουσιαστικά χθες βράδυ.

κενό..

η πόλη είναι τόσο διαφορετική χωρίς το φεστιβάλ.

ή μήπως η πόλη είναι τόσο διαφορετική με το φεστιβάλ.

περιέργως η καθημερινότητα επιστρέφει γρήγορα στους ρυθμούς της!

φέτος είδα αρκετές ταινίες και πήρα μια καλή γεύση που θα τη διατηρήσω για όσο καιρό μπορώ με τη βοήθεια του αγαπημένου μου downloading

και του χρόνου, μαζί!

ματιές στα βαλκάνια

όσα χρόνια παρακολουθώ το φεστιβάλ οι ταινίες από τα βαλκάνια είναι πάντα μια σίγουρη επιλογή. ποτέ δεν πρόκειται να κλάψεις τα λεφτά που έδωσες, ούτε να μετανιώσεις για το χρόνο που σπατάλησες. ωστόσο δε παύουν να υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις.

προσωπικά έχω πάψει να επιλέγω ταινίες από τα βαλκάνια, όταν κατάλαβα πως διακρίνω πολλές ομοιότητες στην κινηματογραφία τους και σε αυτήν της χώρας μας. για μένα το σινεμά είναι τρόπος διαφυγής και σίγουρα η γειτονική κουλτούρα μοιάζει κατώτερη των προσδοκιών μου.

μια τέτοια ταινία είδα χθες

το πιο ευτυχισμένο κορίτσι στον κόσμο

radu jude

ρουμανία-ολλανδία 2009

ένα κορίτσι κερδίζει ένα αυτοκίνητο σένα διαγωνισμό ενός αναψυκτικού. ταξιδεύει με τους γονέις της στο βουκουρέστι για να πάρει μέρος στο διαφημιστικό του αναψυκτικού και να παραλάβει το έπαθλο. οι γονείς της θέλουν να πουλήσουν το αυτοκίνητο και με τα λεφτά να βγουν από τη μίζερη οικονομική κατάστασή τους, όμως το κορίτσι θέλει το αμάξι. μια μέρα, ένα ψυχολογικό πόλεμο, 30 λήψεις και δεκάδες λίτρα αναψυκτικού μετά η ταινία τελειώνει.

ευχάριστη εξαίρεση όμως αποτέλεσε η ταινία

όνειρο χειμωνιάτικης νύχτας

Γκόραν Πασκάλιεβιτς

σερβία-μαυροβούνιο 2004

ένας πρώην κατάδικος επιστρέφει στο σπίτι του, στο οποίο κατοικούν πλέον μια γυναίκα και το αυτιστικό παιδί της. μέσα από την προσπάθεια του να ενταχθεί στην κοινωνία, γεννιέται ο έρωτας προς τη γυναίκα και η πατρική αγάπη προς το κορίτσι. η ταινία γυρισμένη με ψηφιακή κάμερα κατορθώνει πολλά περισσότερα. από ταινίες με υψηλό προϋπολογισμό. το κοινό είχε την τύχη να συναντήσει τον σκηνοθέτη, που λίγο πριν την έναρξη της ταινίας είπε μερικά λόγια. αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι πως το κορίτσι δεν ήταν ηθοποιός και ο σκηνοθέτης για να παραμείνει πιστός στο συγκεκριμένο σενάριο συνάντησε πολλές δυσκολίες.

καταπληκτική ταινία. με δυσκολία μένεις αδιάφορος προς τον σκηνοθέτη και το έργο του και ένα μπράβο στο φεστιβάλ που φέτος προβάλλει το σύνολο της δουλειάς του.

κάσπαρ χάουζερ

το αίνιγμα του κάσπαρ χάουζερ

Β'ερνερ Χέρτζογκ

γερμανία 1974

είμαι σε δίλημμα. καλή ταινία αλλά γιατί?? επειδή βλέπεις ταινία ενός μεγάλου σκηνοθέτη?

επειδή βλέπεις μια ιστορία για ένα "άγριο παιδί"?? επειδή βλέπεις μια ταινία που γυρίστηκε πριν από 35 χρόνια??

δεν ξέρω πως να παρακολουθήσω μια ταινία του΄74. ορίστε το ομολογώ. σίγουρα τα κριτήρια πρέπει να είναι διαφορετικά. και δε γίνεται να έχεις σύγχρονες προσδοκίες από το θέαμα.

προσωπικά θα κάνω μια προσπάθεια να μιλήσω για την ταινία ανεξάρτητα με όλα αυτά.

είναι μια ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε το 1828 στη γερμανία χωρίς τη γνώση της γλώσσας, ούτε της ύπαρξης άλλων ανθρώπων. ήταν κλεισμένος 16 χρόνια σένα δωμάτιο, δεμένος και δεν ήξερε καν να περπατάει. όλη η ταινία δείχνει πώς η κοινωνία αποδέχτηκε αυτόν τον άνθρωπο και πόσο μπόρεσε να εξελιχθεί. ο σκηνοθέτης ήταν αρκετά ωμός, αλλά και αρκετά σεμνός. αφήνει κάποια κενά που τελικά μπορούσε να συμπληρώσει ο καθένας μόνος του. η υποκριτική ικανότητα του πρωταγωνιστή, εντυπωσιακή. σε γενικές γραμμές λοιπόν όλα ήταν καλά αλλά εμένα κάτι μου λείπει.

έχουμε πολλά ακόμα να δούμε

πρώτες εντυπώσεις

αν και από την παρασκευή περιφέρομαι στην περιοχή του φεστιβάλ, ο απολογισμός του πρώτου σαββατοκύριακου είναι μόλις μια ταινία!!
το χωράφι του πατέρα
Βίκτορ Όσκαρ Νάτζι
Ουγγαρία 2009
η ταινία ήταν πολή κακή. είχα ακούσει καλά λόγια και μπορώ να πω πως απογοητεύτηκα.
απορώ αυτοί οι κριτικοί του κινηματογράφου τα πιστεύουν αυτά που λένε?? και αν τα πιστεύουν, εμείς τι φταίμε???
το μόνο αληθές που άκουσα, ήταν η υπέροχη φωτογραφία της ταινίας. κατά τα άλλα η απόδοση της σύγκρουσης πατέρα-γιού μάλλον ήταν κουραστική. κολλημένα πλάνα αρκετά δευτερόλεπτα με σκοπό, κατά την γνώμη μου, να εκβιάσουν την ένταση των καταστάσεων!
απογοήτευση..
σήμερα έχω εισητήριο για ταινία του Χέρτζογκ.
ολόκληρο αφιέρωμα του κάνουν να μην τον τιμήσουμε???

φεστιβάλ

Σήμερα ξεκινά στη Θεσσαλονίκη το φεστιβάλ κινηματογράφου.

Σήμερα ξεκινά η καλύτερη εβδομάδα του χρόνου, για αυτή την πόλη.

Ακόμη και ο καιρός αποφάσισε να υποχωρήσει για λίγο ακόμη και να δείξει τον καλύτερό του εαυτό! Είμαι κατενθουσιασμένη!

Λατρεύω το σινεμά. Ανέκαθεν ήμουν παιδί της εικόνας! Το πόσο μπορεί να με γεμίσει μια ταινία, δε περιγράφεται. Το σημαντικό με το φεστιβάλ, δεν είναι το χορταστικό του "μενού" και σίγουρα ο χαρακτηρισμός "γιορτή του κινηματογράφου" είναι το λιγότερο pathetic. Αυτό που με συναρπάζει είναι το πόσο εύκολα μπορείς να ταξιδέψεις από το ένα μέρος του κόσμου σε ένα άλλο. Από την Χιλή στην Υεμένη κ από την Κορέα στην Αλβανία. Είναι σκέτη μαγεία..

Σίγουρα υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά στη Θεσσαλονίκη και ένα από αυτά είναι και το φεστιβάλ κινηματογράφου. Υπάρχουν πολλοί που εκμεταλλέυονται και αυτόν το θεσμό για να κερδίσουν. Αντί για ένα διεθνές φεστιβάλ με στόχο την ανάδειξη κ την ανεύρεση πόρων για το ελληνικό σινεμά, ο χαρακτήρας του μέσα στα χρόνια τείνει προς μια φτηνή πανύγηρη.

Παρόλα αυτά το φεστιβάλ υπάρχει! Και φέτος κλείνει τα 50! Σηκωθείτε λοιπόν από καναπέδες, καρέκλες, κρεβάτια και ξεχυθείτε στις αίθουσες! Οι επιλογές είναι πολλές και αξίζουν όλες την προσοχή σας!

καλή προβολή σε όλους μας

υ.γ. Γκέλη, το φεστιβάλ δε θα είναι το ίδιο χωρίς εσένα! άντε, έλα!!