Πριν λίγες μέρες ανέβηκε στο you tube αυτό το βιντεάκι για την ευαισθητοποίηση όλων γύρω από την οδήγηση υπό την επήρεια αλκόολ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα montreal. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα montreal. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
15.11.13
19.6.13
23.12.12
12.7.12
9.7.12
3.7.12
The city is on fire!
Σάββατο βράδυ στις 2232 υπήρχε ένα σύννεφο πυρίτιδας πάνω από την πόλη..
Σάββατο βράδυ στις 2200 ακούστηκε το πρώτο μπαμ!!
21.6.12
σαββατοκύριακα στο Μόντρεαλ
Είναι γνωστό ότι σαν την Χαλκιδική δεν έχει αλλά μέχρι τότε...τί??
The first picnic left us with a sweet taste!
Let's do it again!!
23.3.12
ποίημα
Déjeuner du matin
Il a mis le café
Dans la tasse
Il a mis le lait
Dans la tasse de café
Il a mis le sucre
Dans le café au lait
Avec la petite cuiller
Il a tourné
Il a bu le café au lait
Et il a reposé la tasse
Sans me parler
Dans la tasse
Il a mis le lait
Dans la tasse de café
Il a mis le sucre
Dans le café au lait
Avec la petite cuiller
Il a tourné
Il a bu le café au lait
Et il a reposé la tasse
Sans me parler
Il a allumé
Une cigarette
Il a fait des ronds
Avec la fumée
Il a mis les cendres
Dans le cendrier
Sans me parler
Sans me regarder
Une cigarette
Il a fait des ronds
Avec la fumée
Il a mis les cendres
Dans le cendrier
Sans me parler
Sans me regarder
Il s'est levé
Il a mis
Son chapeau sur sa tête
Il a mis son manteau de pluie
Parce qu'il pleuvait
Et il est parti
Sous la pluie
Sans une parole
Sans me regarder
Il a mis
Son chapeau sur sa tête
Il a mis son manteau de pluie
Parce qu'il pleuvait
Et il est parti
Sous la pluie
Sans une parole
Sans me regarder
Et moi j'ai pris
Ma tête dans ma main
Et j'ai pleuré
- Jacques Prévert
Ma tête dans ma main
Et j'ai pleuré
- Jacques Prévert
31.1.12
εμείς έχουμε τους μπουζουκόβιους, αυτοί τους χαρλεάδες
Το Σάββατο πήγαμε στο Centre Bell για να ακούσω live αυτό το τραγούδι.
Για να συμβεί όμως αυτό έπρεπε να παρακολουθήσουμε το Harley Show 2012..
Δεν είμασταν όμως προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο.
Στην αρχή είχε πλάκα. Μετά λίγο βαρεθήκαμε να βλέπουμε μηχανές και γκομενάκια..
Ευτυχώς ο Alice μας αποζημίωσε αν και έχει μεγαλώσει πολύ ρε γμτ.
27.1.12
Are you big in japan???
Ο Γάλλος dj Martin Solveig έβγαλε καινούριο δίσκο (SMASH) και ήδη έχει ακουστέι πολύ το Hello
(episode#1). Γι' αυτόν τον δίσκο έχει φτιάξει ήδη 4 μαγικά βιντεοκλιπ
που τα ονομάζει επεισόδια και στην εισαγωγή δείχνει και σκηνές από τα
προηγούμενα!!
Initial S.H.E. episode#2
Ready to go episode#3
Σε συνεργασία με το Καναδικό electro-pop συγκρότημα Dragonette και το Γιαπωνέζικο female idol γκρουπ Idoling το τέταρτο επεισόδιο είναι κάτι πραγματικά διασκεδαστικό.
Enjoy!!
Initial S.H.E. episode#2
Ready to go episode#3
Σε συνεργασία με το Καναδικό electro-pop συγκρότημα Dragonette και το Γιαπωνέζικο female idol γκρουπ Idoling το τέταρτο επεισόδιο είναι κάτι πραγματικά διασκεδαστικό.
Enjoy!!
t.g.i.f...not!
Υπάρχουν κάποιες μέρες που απλά πρέπει να μείνεις στο κρεβάτι.
Και όταν τις ζεις, απλά δεν το πιστεύεις ότι όλα αυτά όντως συμβαίνουν!
Τέτοια μέρα πέρασα σήμερα..
Είναι η τρίτη εβδομάδα που τρέχω σαν τον Βέγγο (θεός σχωρέστον!)
Πολλή η κούραση και κάθε πρωινό ξύπνημα είναι και πιο δύσκολο από το προηγούμενο. Όταν σηκώθηκα σήμερα είδα το χιόνι να πέφτει και χάρηκα. Είχε μέρες να χιονίσει και η χθεσινή βροχή έκανε τα πάντα παγωμένα και επικίνδυνα. Είχα ήδη στο μυαλό μου ότι όταν θα χιόνιζε θα φορούσα τις Ugg για να ξεπλυθούν από το αλάτι που έχει αφήσει ένα τεράστιο λεκέ, οπότε ντύθηκα αναλόγως.
Φύγαμε πιο αργά απ' ότι συνήθως και περνώντας από το σχολείο της γειτονιάς τα παιδιά είχαν ήδη μπει στις τάξεις.
Δύο βήματα απρόσεκτα χρειάστηκαν και αμέσως ένιωσα νερό μέσα στις μπότες. Ο-κ!! είχα νιώσει ξανά υγρασία, αλλά αυτό ήταν κάπως παραπάνω από υγρασία. Ευτυχώς το μετρό είναι κοντά και στο γραφείο έχω άλλα παπούτσια. (Τελικά όλες οι συμβουλές που μας έχουν δώσει για την αντιμετώπιση του καιρού εδώ, έχουν πιάσει τόπο.)
Φτάσαμε στο μετρό και ακούσαμε τις αναγγελίες για ένα ατύχημα και ότι δεν υπάρχει συγκοινωνία στη γραμμή μας. Ταράχτηκα. Το έλεγα και το ξανάλεγα ότι πρέπει να βρω έναν δεύτερο τρόπο να πηγαίνω στη δουλειά αλλά ποτέ μεχρι τώρα δεν έψαξα τα λεωφορεία. Ο κόσμος συσσωρευόταν στην αποβάθρα και κατάλαβα ότι σήμερα είναι η μέρα που θα πάω αλλιώς στη δουλειά.
Βγήκαμε ξανά έξω. Θα περπατούσαμε την απόσταση μέχρι την μεθεπόμενη στάση του μετρό και από εκεί θα πάρουμε το 161 που το χω δει να περνάει από τον δρόμο στον οποίο βγαίνω από το μετρό της δουλειάς.
Η απόσταση δεν είναι πολύ μεγάλη αλλά μετά από λίγο τα παπούτσια ήταν πλέον λούτσα. Το χιόνι είχε μετατραπεί σε έντονη βροχή και παντού είχαν δημιουργηθεί λακουβίτσες με νερό. Πήραμε το λεωφορείο μιάμιση ώρα μετά από την ώρα που φύγαμε από το σπίτι. Ήταν τόσο θολωμένα τα τζάμια που απορούσα αν θα καταλάβαινα πότε θα φτάσω έξω από το μετρό της δουλειάς. Πηγαίναμε και πηγαίναμε. Κόσμος ανέβαινε και κόσμος κατέβαινε κι εγώ καθαρίζοντας το τζάμι μπροστά μου τοπικά, έψαχνα για κάτι γνώριμο. Ξαφνικά το λεωφορείο άρχισε να αδειάζει επικίνδυνα και ήθελε πολύ εξυπνάδα για να καταλάβω ότι έχασα τη στάση μου.
Πλησίασα τον οδηγό και του είπα που ήθελα να πάω. Μου είπε ότι το λεωφορείο θα περάσει ξανά από εκεί και θα μας πάρει κανένα 20λεπτο. Κάθησα μπροστά και περίμενα, βρεγμένη και απογοητευμένη. Μόνο όταν κατέβηκα στη στάση κατάλαβα ότι είχα πάρει το λάθος λεωφορείο. Ευτυχώς πήγαινει και αυτό στη στάση Plamonton αλλά από την άλλη πευρά του μετρό. Μπήκα στο μετρό και διέσχισα την αποβάθρα για να περάσω στην άλλη πλευρά. Όταν βγήκα στο δρόμο πέρασε μπροστά μου το 160!
Μου πήρε 3 ώρες να φτάσω στη δουλειά..
From all the days it should have been today the day to wear my Ugg boots!
This was a huge (and not at all dry) mistake..
It took me "only" 3 hours to get to work and I still can't understand why I even got out of my bed this morning!
7.12.11
Έξω χιονίζει..
Ο χειμώνας δεν ήρθε ακόμη.
Ο χειμώνας όπως μας τον περιγράφουν τουλάχιστον..
Δεν μπορώ να πω ότι με πειράζει ιδιαίτερα, αλλά μια κάποια προσμονή μ' έχει πιάσει.
Και είναι που όλα είναι στολισμένα και το πνεύμα των Χριστουγέννων τρυπώνει δειλά δειλά μέσα μου.
(και όπου Χριστούγεννα, βλέπε λευκό..)
Ο χειμώνας όπως μας τον περιγράφουν τουλάχιστον..
Δεν μπορώ να πω ότι με πειράζει ιδιαίτερα, αλλά μια κάποια προσμονή μ' έχει πιάσει.
Και είναι που όλα είναι στολισμένα και το πνεύμα των Χριστουγέννων τρυπώνει δειλά δειλά μέσα μου.
(και όπου Χριστούγεννα, βλέπε λευκό..)
3.12.11
purple rain
Είναι τόσο σπουδαίο να μένεις σε μια μεγάλη πόλη. Μεταξύ άλλων έχεις την ευκαιρία να δεις μεγάλα ονόματα από κοντά. Όταν πριν από ένα μήνα άκουσα στο ραδιόφωνο ότι έρχεται ο Prince, έβγαλα τα εισητήρια χωρίς πολλές αναστολές.
Ο Prince συμβολίζει τα 80's (τα δικά μου τουλάχιστον), μια εποχή που όπως λέει και ο Έντεκα είναι αξεπέραστη..
53 χρονών άνθρωπος και έχει την ενέργεια που θα ζήλευαν πολλοί νεότεροί του.
Ήταν ένα σόου διάρκειας περίπου 140 λεπτών όπου ο Prince δεν σταμάτησε λεπτό να χορέυει και να επικοινωνεί με το κοινό του Μοντρεάλ.
Μηδέν κόμπλεξ, πολύ αυτοσαρκασμός και μεγάλη προώθηση όλων των μουσικών που τον πλαισίωναν. Ιδιαίτερα συγκηνητικό ήταν όταν ξεκίνησε η εισαγωγή του Purple Rain και αποκάλυψε πως ποτέ δε βαριέται να τραγουδάει αυτό το τραγούδι γιατί αυτό που ευχαριστιέται είναι που όλοι πάντα το τραγουδούν μαζί του.
ΦΟ ΒΕ ΡΟΣ.-
Ήταν ένα σόου διάρκειας περίπου 140 λεπτών όπου ο Prince δεν σταμάτησε λεπτό να χορέυει και να επικοινωνεί με το κοινό του Μοντρεάλ.
Μηδέν κόμπλεξ, πολύ αυτοσαρκασμός και μεγάλη προώθηση όλων των μουσικών που τον πλαισίωναν. Ιδιαίτερα συγκηνητικό ήταν όταν ξεκίνησε η εισαγωγή του Purple Rain και αποκάλυψε πως ποτέ δε βαριέται να τραγουδάει αυτό το τραγούδι γιατί αυτό που ευχαριστιέται είναι που όλοι πάντα το τραγουδούν μαζί του.
ΦΟ ΒΕ ΡΟΣ.-
(++ κάτι που αγνοούσα
Ο Prince έχει γράψει το Nothing compares to you
24.11.11
r.i.p.
20 χρόνια πριν πήγαινα πρώτη Γυμνασίου.
Θυμάμαι ήταν σαν σήμερα (ή αύριο μάλλον γιατί τότε τα νέα δεν κυκλοφορούσαν με την ταχύτητα του ίντερνετ) που το σχολείο μας είχε πάει εκδρομή στο Ποσειδώνιο. Βρισκόμουν κοντά στα γήπεδα του βόλεϊ όταν άκουσα κάποιον να λέει. "Το άκουσες?? Πέθανε ο τραγουδιστής των Queen!"
Δεν ξέρω αν οι λεπτομέρειες που θυμάμαι έγιναν πραγματικά ή τα χρόνια που πέρασαν πρόσθεσαν λίγο από φαντασία. Είναι πάντως γεγονός ότι εκείνη την ημέρα άκουγα πρώτη φορά για τον Freddie Mercury.
Τις επόμενες μέρες προσπάθησα να μάθω όσα περισσότερα μπορούσα και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι το Μέγκα (το τηλεοπτικό κανάλι) τότε πρόβαλε ένα αφιέρωμα για τον Freddie και ολόκληρη την συναυλία των Queen από το Wembley!!
Αυτό ήταν!!
Είχα εθιστεί..
Εγραψα στο βίντεο ότι προβλήθηκε εκείνες τις μέρες για τον Freddie και το έβλεπα ξανά και ξανά.
Είχα συνγκλονιστεί από τη μουσική και το μεγαλείο που ενέπνεε αυτός ο άνθρωπος.
Έκτοτε δήλωνα φανατικά πως το αγαπημένο μου συγκρότημα είναι οι Queen.
(ακόμη το δηλώνω..)
Θυμάμαι ήταν σαν σήμερα (ή αύριο μάλλον γιατί τότε τα νέα δεν κυκλοφορούσαν με την ταχύτητα του ίντερνετ) που το σχολείο μας είχε πάει εκδρομή στο Ποσειδώνιο. Βρισκόμουν κοντά στα γήπεδα του βόλεϊ όταν άκουσα κάποιον να λέει. "Το άκουσες?? Πέθανε ο τραγουδιστής των Queen!"
Δεν ξέρω αν οι λεπτομέρειες που θυμάμαι έγιναν πραγματικά ή τα χρόνια που πέρασαν πρόσθεσαν λίγο από φαντασία. Είναι πάντως γεγονός ότι εκείνη την ημέρα άκουγα πρώτη φορά για τον Freddie Mercury.
Τις επόμενες μέρες προσπάθησα να μάθω όσα περισσότερα μπορούσα και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι το Μέγκα (το τηλεοπτικό κανάλι) τότε πρόβαλε ένα αφιέρωμα για τον Freddie και ολόκληρη την συναυλία των Queen από το Wembley!!
Αυτό ήταν!!
Είχα εθιστεί..
Εγραψα στο βίντεο ότι προβλήθηκε εκείνες τις μέρες για τον Freddie και το έβλεπα ξανά και ξανά.
Είχα συνγκλονιστεί από τη μουσική και το μεγαλείο που ενέπνεε αυτός ο άνθρωπος.
Έκτοτε δήλωνα φανατικά πως το αγαπημένο μου συγκρότημα είναι οι Queen.
(ακόμη το δηλώνω..)
Στις 24 και 25 Νοεμβρίου 1981 οι Queen ήταν στο Μόντρεαλ
και τραγούδησαν στο Montreal Forum. Από αυτές τις δύο συναυλίες προέκυψε
ο διπλός live δίσκος "Queen Rock Montreal".
Αν είχα τη δυνατότητα να ταξιδέψω πίσω στο χρόνο, το μόνο που θα ήθελα είναι να βρισκόμουν σε μια συναυλία των Queen.
23.11.11
The first snow of the year
Στο Μοντρεάλ το χιόνι ξεκινάει αρχές Νοέμβρη και τελειώνει, αν είσαι τυχερός, τον Μάρτιο. Φέτος ο Νοέμβριος ήταν σχετικά ζεστός μήνας με υπέροχες ηλιόλουστες μέρες και θερμοκρασίες πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου.
Λίγο πολύ όλοι ξεκίνησαν να αναρωτιούνται που είναι το χιόνι και περισσότερο από όλους εμείς. Κάθε μέρα βλέπαμε την πρόγνωση του καιρού και εδώ και μια εβδομάδα κάθε βράδυ κοιμόμασταν με την υπόσχεση του χιονιού. Σήμερα το πρωί όταν άνοιξα την κουρτίνα αντίκρυσα αυτό το υπέροχο θέαμα.
Η χαρά που ένιωσα είναι όμοια κάθε φορά που βλέπω χιόνι.
Για μένα και για τους περισσότερους στην Ελλάδα το χιόνι είναι κάτι σπάνιο και συνδιάζεται στο μυαλό μας με παιχνίδι και κλειστά σχολεία.
Βγήκαμε στο δρόμο με ανυπομονησία και κάθε βήμα στο μαλακό κατάλευκο χιόνι μου έδινε και μια στιγμή ικανοποίησης..
Εδώ είναι μαθημένοι σε αυτόν τον καιρό και η πόλη λειτουργούσε κανονικά. Οι άνθρωποι προσαρμόζονται ανάλογα και είναι εφοδιασμένοι κατάλληλα για να αντιμετωπίσουν το οτιδήποτε.
Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο ακόμη και αν πρέπει να τα σύρουν!
Χιονοπόλεμο δεν παίξαμε..
Όπως κάθε μέρα περπατήσαμε προς τη στάση του μετρό. Όταν κατέβηκα στη στάση μου το χιόνι είχε δυναμώσει. Μέχρι να φτάσω στη δουλειά είχα γίνει μούσκεμα αλλά απολάμβανα τον περίπατο και χαιρόμουν το χιόνι προσπαθώντας να συγκρατήσω στη μνήμη μου τον ήχο της πατημασιάς μου.
Σταμάτησε να χιονίζει νωρίς το απόγευμα και μέχρι να φύγω από τη δουλειά τα πεζοδρόμια είχαν καθαριστεί. Αύριο ανεβαίνει η θερμοκρασία και μάλλον το χιόνι θα αργήσει να ξαναφανεί. Αρχίζω να πιστεύω πως μόνο εμείς χαρήκαμε σήμερα με την έναρξη της εποχής του χιονιού. Ελπίζω να έχω την ίδια χαρά και μετά το τέλος του χειμώνα..
Καληνύχτα.
4.11.11
Tik Tok - This Sunday Fall Back
Στον Καναδά η ώρα δεν άλλαξε ακόμα. Σε αντίθεση με την Ευρώπη στη Βόρεια Αμερική η χειμερινή ώρα ξεκινά την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου και τελειώνει την δεύτερη Κυριακή του Μαρτίου εξοικονομώντας έτσι τουλάχιστον 4 εβδομάδες περισσότερης ηλιοφάνειας κατά τη διάρκεια της μέρας.
Το μέτρο της θερινής ώρας γίνεται για την εξοικονόμηση ενέργειας και την αξιοποίηση του φυσικού φωτός κατά τους μήνες του καλοκαιριού.
Το μέτρο της θερινής ώρας γίνεται για την εξοικονόμηση ενέργειας και την αξιοποίηση του φυσικού φωτός κατά τους μήνες του καλοκαιριού.
Στον σύγχρονο κόσμο η πρώτη ιδέα για ορθότερη αξιοποίηση του ημερήσιου φωτός, ανήκει στον Βενιαμίν Φραγκλίνο. Το 1784 σ' ένα γράμμα του προς την γαλλική εφημερίδα "Journal de Paris" ανέφερε ότι για πρώτη φορά ξύπνησε στις 6 το πρωί και είδε πως το δωμάτιο του έλουζαν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου. Μέρα με τη μέρα παρατηρούσε πως ο ήλιος ανέτειλε όλο και νωρίτερα και πως καθόλη τη διάρκεια του χρόνου ποτέ δεν ανέτειλε μετά τις 8 το πρωί. Έκανε λοιπόν τους υπολογισμούς του και κατέληξε ότι στο Παρίσι οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν 127 εκατομύρια κεριά ετησίως χωρίς λόγο.
Για το λόγο αυτό πρότεινε:
2. Κάθε οικογένεια να προμηθεύεται μόνο με μία λίβρα κερί ανά εβδομάδα.
3. Απαγόρευση της κυκλοφορίας μετά τη δύση του ηλιου με εξαίρεση τους γιατρούς και τις μαίες.
4. Κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου να χτυπούν οι καμπάνες μέχρι να ξυπνήσει ο κόσμος. Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιούν κανόνια!!
110 χρόνια αργότερα ένας εντομολόγος από τη Νέα Ζηλανδία, ο George Hudson πρότεινε ένα είδος της σύγχρονης θερινής ώρας, ώστε να έχει περισσότερο χρόνο μετά την εργασία του για να μαζεύει έντομα στο φως της μέρας. Το θέμα επανήλθε όταν το 1907 ο William Wilett παρουσίασε στο Βρετανικό κοινοβούλιο την ιδέα του να γυρίζουν τα ρολόγια μπροστά κατά τους θερινούς μήνες, κάτι που θα έφερνε ευτυχία στους πολίτες και σίγουρα εξοικονόμηση της ενέργειας στην κυβέρνηση.
Κανένας από του δύο άντρες δεν κατάφερε να πείσει τις αρχές.
Η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε η θερινή ώρα ήταν από τους Γερμανούς κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακολούθησαν κι άλλες χώρες αλλά ουσιαστικά η ιδέα εγκαταλήφθηκε στο τέλος του πολέμου.
Σήμερα η χρήση της θερινής ώρας χρησιμοποιείται από την μειοψηφία των χωρών. Και κάθε χώρα τηρεί λίγο πολύ τους δικούς της κανόνες.
Στην Ελλάδα η ώρα άλλαξε για πρώτη φορά το 1931 και άλλες τρεις χρονιές πριν το 1975 όπου μέχρι σήμερα αλλάζει η ώρα κάθε χρόνο ακολουθώντας τους κανόνες της Ευρώπης.
If you live in this side of the world don't forget!!
This Sunday we turn back our clocks one hour to standard time at 2 am.
You can always blame Benjamin Franklin and DST (Daylight Saving Time).
υ.γ. σήμερα ξεκινά το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κι εγώ λείπω..
πιο ταπεινό το πρόγραμμά του φέτος και λίγες οι περιφερειακές εκδηλώσεις.
πριν από ένα χρόνο για το 51ο ΦΚΘ που παραδόξως έγινε τον Δεκέμβριο εδώ και μερικά σχόλια εδώ κι εδώ.
πριν από δύο χρόνια για το 50ο ΦΚΘ εδώ, μερικές ταινίες + ++ +++,
η λήξη και το τοπ θρι.
4. Κάθε πρωί με την ανατολή του ήλιου να χτυπούν οι καμπάνες μέχρι να ξυπνήσει ο κόσμος. Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιούν κανόνια!!
110 χρόνια αργότερα ένας εντομολόγος από τη Νέα Ζηλανδία, ο George Hudson πρότεινε ένα είδος της σύγχρονης θερινής ώρας, ώστε να έχει περισσότερο χρόνο μετά την εργασία του για να μαζεύει έντομα στο φως της μέρας. Το θέμα επανήλθε όταν το 1907 ο William Wilett παρουσίασε στο Βρετανικό κοινοβούλιο την ιδέα του να γυρίζουν τα ρολόγια μπροστά κατά τους θερινούς μήνες, κάτι που θα έφερνε ευτυχία στους πολίτες και σίγουρα εξοικονόμηση της ενέργειας στην κυβέρνηση.Κανένας από του δύο άντρες δεν κατάφερε να πείσει τις αρχές.
Η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε η θερινή ώρα ήταν από τους Γερμανούς κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακολούθησαν κι άλλες χώρες αλλά ουσιαστικά η ιδέα εγκαταλήφθηκε στο τέλος του πολέμου.
Σήμερα η χρήση της θερινής ώρας χρησιμοποιείται από την μειοψηφία των χωρών. Και κάθε χώρα τηρεί λίγο πολύ τους δικούς της κανόνες.
Στην Ελλάδα η ώρα άλλαξε για πρώτη φορά το 1931 και άλλες τρεις χρονιές πριν το 1975 όπου μέχρι σήμερα αλλάζει η ώρα κάθε χρόνο ακολουθώντας τους κανόνες της Ευρώπης.If you live in this side of the world don't forget!!
This Sunday we turn back our clocks one hour to standard time at 2 am.
You can always blame Benjamin Franklin and DST (Daylight Saving Time).
υ.γ. σήμερα ξεκινά το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κι εγώ λείπω..
πιο ταπεινό το πρόγραμμά του φέτος και λίγες οι περιφερειακές εκδηλώσεις.
πριν από ένα χρόνο για το 51ο ΦΚΘ που παραδόξως έγινε τον Δεκέμβριο εδώ και μερικά σχόλια εδώ κι εδώ.
πριν από δύο χρόνια για το 50ο ΦΚΘ εδώ, μερικές ταινίες + ++ +++,
η λήξη και το τοπ θρι.
31.10.11
Halloween
Για τους Έλληνες το Halloween (Χάλοουϊν) είναι κάτι που γνωρίζουμε από τα καρτούν και τις ταινίες.
Θεωρούμε ότι είναι το καρναβάλι των δυτικών και αυτό μας αρκεί σαν εξήγηση (ή μήπως όχι??)
7 πράγματα για το Halloween:
1. Γιορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου κάθε χρόνο, αλλά δεν είναι αργία.
2. Σύμφωνα με παλιούς κέλτικους μύθους αυτή τη μέρα οι ψυχές επιστρέφουν και περιπλανιούνται στη γη. Οι άνθρωποι ξεκίνησαν να μεταμφιέζονται σε φαντάσματα για να μπερδεύουν τα πνεύματα των νεκρών και να μην πάθουν κακό.
3. Τα παιδιά μεταμφιεσμένα γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και παίζουν το λεγόμενο trick-or-treat ("ζαβολιά ή λιχουδιά" θα ήταν μια πετυχημένη ελεύθερη μετάφραση).
4. Οι άνθρωποι στολίζουν τα σπίτια τους μέρες πριν. Η θεματολογία είναι κάτι που εξαρτάται από την φαντασία του καθενός, όμως από πουθενά δεν λείπει η σκαλισμένη κολοκύθα.
5. Η σκαλισμένη κολοκύθα έχει όνομα και αυτό είναι "JACK-O'-LANTERN".
6. Το Halloween στο Muppet Show
7. Μια βραβευμένη ταινία μικρού μήκους.
30.10.11
Rodin / Claudel - (You had me at hello)
Σάββατο απόγευμα, ντυμένοι ζεστά κάναμε την υπέρβαση και βγήκαμε από το σπίτι, στον παγωμένο αέρα. Παρά τις μετεωρολογικές προβλέψεις, χιόνι δεν είδαμε αλλά είχε πολύ πολύ κρύο!
Πριν από ένα μήνα πρωτοείδα την αφίσα στους σταθμούς του μετρό και αυτό ήταν αρκετό!
Όταν ήμουν στο Παρίσι ένα από τα αγαπημένα μου μουσεία ήταν το Musee Rodin. Σήμερα, έξι χρόνια μετά, εκείνη η επίσκεψη στο μουσείο είναι από τις στιγμές που θυμάμαι.
Τα γλυπτά του Rodin είναι ολοζώντανα και τόσο "εύθραυστα". Δύσκολα πιστεύεις ότι αυτά τα σκληρά υλικά δίνουν τόση πλαστικότητα. Τόσο πάθος, τόση ένταση, τόσα συναισθήματα κατακλύζουν τα δωμάτια του μουσείου. Και το κτίριο το επέλεξε ο ίδιος ο Rodin για να στεγάσει αρχικά το εργαστήριό του και στη συνέχεια τα έργα του αφήνοντας μια μεγάλη κληρονομιά στις επόμενες γενιές.
Η παράσταση ξεκινησε στις 20:05. Με μια γρήγορη ματιά στο πρόγραμμα κατάλαβα την υπόθεση.
Το 1883 σε ηλικία 43 χρονών ο Rodin γνωρίζει την Camille Claudel. Εκείνη 19 χρονών, ταλαντούχα και φιλόδοξη, εκείνος καταξιωμένος μέντορας, ερωτεύτηκαν παθιασμένα. Υπήρξαν συνεργάτες, εραστές, αδερφές ψυχές. Μια τυχαία εγκυμοσύνη θα αναγκάσει τον Rodin να αναλάβει τις ευθύνες του, όμως θα επιλέξει να μείνει με την μόνιμη σύντροφο του Rose η οποία του στάθηκε στο ξεκίνημα του και είχε γεννήσει το παιδί του. Η σχέση τους τελειώνει και μαζί και η εγκυμοσύνη της Camille. Για λίγο καιρό προσπαθεί να παλέψει με τις σκέψεις της. Ετοιμάζει μια έκθεση της δουλειάς της. Ο κόσμος του Παρισιού δεν την καλοδέχεται. Θεωρούν ότι αντιγράφει τον δάσκαλό της. Θολώνει και ξεσπάει καταστρέφοντας τα γλυπτά της. Η οικογένειά της την κλείνει σ'ένα ίδρυμα. Θα μείνει εκεί, αρνούμενη να συναντήσει τον Rodin, μέχρι το τέλος της ζωής της αφού ακόμη και όταν θέλουν να της δώσουν εξιτήριο, η οικογένειά της αρνείται να δώσει την άδεια.
Η ιστορία τραγική. Η απόδοση τόσο πετυχημένη. Δραματουργία και πάθος μέσα από μία συνεχή κίνηση. Υπάρχει η ιστορία των δύο εραστών και παράλληλα σε δευτερεύουσα πλοκή, ο μικρός αδερφός της Camille προσπαθεί να ανέλθει κοινωνικά με τις γνωριμίες του Rodin. Όλα αυτά εξελίσσονται μέσα από τη χορογραφία του Peter Quanz. Σε όλη την διάρκεια του έργου, 12 χορευτές μεταμορφώνονται σε γλυπτά και συγκλονίζουν με τις ελεγχόμενες κινήσεις (και ειδικά με την ακινησία) τους. 95 λεπτά μπαλέτου που σε αφήνουν συναισθηματικά φορτισμένο.
Πριν από ένα μήνα πρωτοείδα την αφίσα στους σταθμούς του μετρό και αυτό ήταν αρκετό!
Όταν ήμουν στο Παρίσι ένα από τα αγαπημένα μου μουσεία ήταν το Musee Rodin. Σήμερα, έξι χρόνια μετά, εκείνη η επίσκεψη στο μουσείο είναι από τις στιγμές που θυμάμαι.
Τα γλυπτά του Rodin είναι ολοζώντανα και τόσο "εύθραυστα". Δύσκολα πιστεύεις ότι αυτά τα σκληρά υλικά δίνουν τόση πλαστικότητα. Τόσο πάθος, τόση ένταση, τόσα συναισθήματα κατακλύζουν τα δωμάτια του μουσείου. Και το κτίριο το επέλεξε ο ίδιος ο Rodin για να στεγάσει αρχικά το εργαστήριό του και στη συνέχεια τα έργα του αφήνοντας μια μεγάλη κληρονομιά στις επόμενες γενιές.
Η παράσταση ξεκινησε στις 20:05. Με μια γρήγορη ματιά στο πρόγραμμα κατάλαβα την υπόθεση.
Το 1883 σε ηλικία 43 χρονών ο Rodin γνωρίζει την Camille Claudel. Εκείνη 19 χρονών, ταλαντούχα και φιλόδοξη, εκείνος καταξιωμένος μέντορας, ερωτεύτηκαν παθιασμένα. Υπήρξαν συνεργάτες, εραστές, αδερφές ψυχές. Μια τυχαία εγκυμοσύνη θα αναγκάσει τον Rodin να αναλάβει τις ευθύνες του, όμως θα επιλέξει να μείνει με την μόνιμη σύντροφο του Rose η οποία του στάθηκε στο ξεκίνημα του και είχε γεννήσει το παιδί του. Η σχέση τους τελειώνει και μαζί και η εγκυμοσύνη της Camille. Για λίγο καιρό προσπαθεί να παλέψει με τις σκέψεις της. Ετοιμάζει μια έκθεση της δουλειάς της. Ο κόσμος του Παρισιού δεν την καλοδέχεται. Θεωρούν ότι αντιγράφει τον δάσκαλό της. Θολώνει και ξεσπάει καταστρέφοντας τα γλυπτά της. Η οικογένειά της την κλείνει σ'ένα ίδρυμα. Θα μείνει εκεί, αρνούμενη να συναντήσει τον Rodin, μέχρι το τέλος της ζωής της αφού ακόμη και όταν θέλουν να της δώσουν εξιτήριο, η οικογένειά της αρνείται να δώσει την άδεια.
Η ιστορία τραγική. Η απόδοση τόσο πετυχημένη. Δραματουργία και πάθος μέσα από μία συνεχή κίνηση. Υπάρχει η ιστορία των δύο εραστών και παράλληλα σε δευτερεύουσα πλοκή, ο μικρός αδερφός της Camille προσπαθεί να ανέλθει κοινωνικά με τις γνωριμίες του Rodin. Όλα αυτά εξελίσσονται μέσα από τη χορογραφία του Peter Quanz. Σε όλη την διάρκεια του έργου, 12 χορευτές μεταμορφώνονται σε γλυπτά και συγκλονίζουν με τις ελεγχόμενες κινήσεις (και ειδικά με την ακινησία) τους. 95 λεπτά μπαλέτου που σε αφήνουν συναισθηματικά φορτισμένο.
Since I first laid eyes in the sculptures of Rodin (6 years ago) I was amazed of the fluid smooth technique of the artist. It is almost unbelievable how vivid and emotional are these pieces of marble.
For those who missed the opportunity to watch in Montreal the ballet "Rodin/Claudel" choreographer Peter Quanz's first evening length ballet, missed a tragic love story.
Based on the relationship of the great sculptor Rodin and his muse and co-worker Camille Claudet, the ballet brought to life their sculptures and all of the emotion between them. An endless movement/non movement choreography that imposes a whole state of mind.
It was a great experience..
17.10.11
Mont Royal: Το βασιλικό βουνό
Ο Ζακ Καρτιέ, γάλλος εξερευνητής, ανακάλυψε τον κόλπο του ποταμού Αγ. Λαυρέντιου και ταξιδεύοντας μέσα στο ποτάμι, έφτασε στο νησί του Μοντρεάλ. Στις 2 Οκτωβρίου 1535 οδηγούμενος από τους ιθαγενείς, ανέβηκε στο βουνό της περιοχής το οποίο ονόμασε βασιλικό, προς τιμή του Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας. Το "mont royal" oυσιαστικά είναι ένας λόφος με την ψηλότερη κορφή στα 233 μέτρα, που πάντα όμως το έλεγαν βουνό.
Το πάρκο που εκτείνεται σε όλο το βουνό είναι μια από τις μεγαλύτερες πράσινες περιοχές του Μόντρεαλ. Σχεδιάστηκε από τον Φρέντερικ Λόου Όλμστεντ (Σέντραλ Παρκ, Νέα Υόρκη) και εγκαινιάστηκε το 1876. Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που έπληξε την πόλη στα μέσα της δεκαετίας του 1870, πολλά από τα αρχικά σχέδια του δημιουργού εγκαταλήφθηκαν. Υπάρχουν δύο παρατηρητήρια, μια ημικυκλική πλατεία με ένα σαλέ από όπου μπορείς να απολαύσεις τη θέα της πόλης και η λίμνη με τους κάστορες.
Το πάρκο φιλοξενεί καθημερινά πολύ κόσμο που διασκεδάζει με διάφορες δραστηριότητες. Δύο φορές το πυκνό δάσος σχεδόν καταστράφηκε. Κατά τη δεκαετία του 1950 ο τότε δήμαρχος έκοψε δέντρα στο όνομα της ηθικής, για να αποτρέψει τους ανθρώπους να κάνουν σεξ στη φύση και το 1998 η μεγάλη χιονοθύελλα "έκαψε" πολλά από δέντρα. Ευτυχώς από τότε το δάσος επανήλθε στα φυσιολογικά του.
Parc du Mont Royal is one of the most beautiful green spaces that i have ever been to. It's like a natural forest and it is offering a spectacular view of the city. People come here for walking, training or they just come to enjoy nature.
Its the perfect place to admire the autumn foliage.
+ κι άλλες φωτογραφίες από κάποιον που τυχαία ήταν την ίδια μέρα στο ίδιο μέρος!!
more photos via
Το πάρκο φιλοξενεί καθημερινά πολύ κόσμο που διασκεδάζει με διάφορες δραστηριότητες. Δύο φορές το πυκνό δάσος σχεδόν καταστράφηκε. Κατά τη δεκαετία του 1950 ο τότε δήμαρχος έκοψε δέντρα στο όνομα της ηθικής, για να αποτρέψει τους ανθρώπους να κάνουν σεξ στη φύση και το 1998 η μεγάλη χιονοθύελλα "έκαψε" πολλά από δέντρα. Ευτυχώς από τότε το δάσος επανήλθε στα φυσιολογικά του.
Parc du Mont Royal is one of the most beautiful green spaces that i have ever been to. It's like a natural forest and it is offering a spectacular view of the city. People come here for walking, training or they just come to enjoy nature.
Its the perfect place to admire the autumn foliage.
more photos via
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







