Μυρίζει μανούλα

ξεχάστε το τουρλού - forget about tourlou

Rumi

Την Παρασκευή το βράδυ βρεθήκαμε στο εστιατόριο RUMI και γευτήκαμε την κουζίνα του Αφγανιστάν και όλων των περιοχών που βρίσκονται στο "δρόμο των μπαχαρικών".

Το Αφγανιστάν βρίσκεται στην κεντρική Ασία και εξαιτίας της γεωγραφικής του θέσης γινόταν από πάντα "πέρασμα" για πολλούς κατακτητές. Στο πέρασμα των αιώνων ήταν σαν ένα δοχείο στο οποίο αναμίχθηκαν διάφορες κουλτούρες και παραδόσεις και αυτές οι επιρροές διακρίνονται στην αφγανική κουζίνα.

Ξεκινήσαμε το δείπνο μας με "naan" ένα είδος ασύμετρου φλατ ψωμιού και δύο μεζέδες.

Επιλέξαμε το "baba ganoush" άλειμμα μελιτζάνας με καπνιστή πάπρικα, σκόρδο και ταχίνι και το "labneh" ένα λιβανέζικο τυρί κρέμα. 

Στη συνέχεια έφτασαν οι σαλάτες. Δοκίμασα την "layla" μια ατομική σαλάτα με αγγουράκι, ντοματάκια τσέρι και σως με αρωματικό λάδι και φρέσκο βασιλικό.

Για κυρίως επέλεξα από τα ψητά πιάτα το κοτόπουλο "kashgar" μαριναρισμένο σε τζίντζερ, σάλτσα ταμάρι, σιρόπι σφενταμιού και λεμονόχορτο. Αλλά εννοείται πως δοκίμασα και από το πιάτο του Ν. "dervish" μπιφτέκια από αρνίσιο και μοσχαρίσιο κιμά. Συνοδέψαμε το φαγητό μένα καταπληκτικό Shiraz από την Αυστραλία.

Στο τέλος της βραδιάς απολάυσαμε μαροκινό τσάι. Μια ασημένια τσαγέρα έφτασε στο τραπέζι μας και το τσάι σερβιρίστηκε μπροστά μας με τον ξεχωριστό τρόπο που πρέπει. Πράσινο τσάι με φρέσκα φύλλα μέντας συνοδευόμενα από μια "key lime pie" την καλύτερη τάρτα που έχω γευτεί. 

Last Friday we decided to "go east" but not far east!!

We visited Rumi which mainly serves afghan food but it covers all the flavors found along the spice road. 

The food was excellent and the place was very cosy. 

We tried the naan bread with a choice of mezes, the house salads and a variety of the grilled dishes. The wine list is eclectic enough and we had a Shiraz from Australia.

As always we saved the best for last and we enjoyed a delicious green tea that came directly from Morocco, with a key lime pie.

Rumi, 5198 Hutchison, Outremont, QC H2V 4A9
Tel: (514) 490-1999

Αντίο Καλοκαίρι - Fresh Green Beans in tomato sauce

Το πρώτο πράγμα για το οποίο θα ανησυχήσουν οι έλληνες γονείς, είναι αν το παιδί τρώει καλά. Από τις καθημερινές ερωτήσεις της μητέρας μου: τι φάγατε σήμερα? 

Εδώ στο Μοντρεάλ το σίγουρο είναι ότι δεν θα μείνεις πεινασμένος. Το φαγητό είναι μέρος της κουλτούρας τους. Μάλλον αυτό έχει να κάνει με τις γαλλικές καταβολές τους. Το σημαντικό είναι ότι βρίσκεις τα πάντα στα μανάβικά τους και όχι μόνο άγνωστα σε μας προιόντα αλλά και αυτά τα συνηθισμένα, που θα βρεις τέτοια εποχή σε κάθε λαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης. Και στα παρουσιάζουν ήδη από το ράφι τόσο λαχταριστά που είναι αδύνατον να μην εμπνευστείς και κάθε μέρα να δημιουργείς και να γεύεσαι νοστιμιές.

 

Greek mothers (and fathers) have an eternal concern about their kids nutrition. Something like that is also going on with our parents. Every day the same question: What did you eat today?

Fortunately here in Montreal there are plenty of choices and the fresh vegetables and fruits in supply, are very similar with those back home.

Τώρα που ο καιρός κάπως κρυώνει και μπαίνουμε στο φθινόπωρο πήρα αυτά τα πανέμορφα φασολάκια για να αποχαιρετίσω το καλοκαίρι. Μαγείρεψα φασολάκια γιαχνί και έβαλα μέσα καροτάκια και κολοκυθάκια. Πρώτη φορά αγόρασα φρέσκα φασολάκια γιατί πάντα βαριόμουν να καθαρισω τις κλωστές. Αυτά όμως ήταν τόσο τρυφερά και λεπτά που αφαίρεσα μόνο τις άκρες.

The other day I came across to these beautiful fresh green beans and I thought of a very common greek recipe to say goodbye to this year summer.

Υλικά (για 2 άτομα)

μισό κιλό φασολάκια

3 μικρά καρότα

3 μικρές πατάτες

1 κολοκύθι

1 κρεμμύδι

200 γρ. κόκκινη σάλτσα 

μια χούφτα μαιντανό 

ελαιόλαδο

αλάτι

πιπέρι

κύβο λαχανικών (προαιρετικά)

Σωτάρισα σε δυνατή φωτιά το ψιλοκομμένο κρεμμύδι στην κατσαρόλα και έριξα τα φασολάκια, ροδέλες καρότο και κομμένο κολοκύθι και πατάτα σε καρέ. Έριξα κόκκινη σάλτσα, αλάτι, πιπέρι λίγο νερό και όταν πήρε μια βράση, χαμήλωσα φωτιά έριξα έναν κύβο λαχανικών και σιγοέβρασα με κλειστό καπάκι. Χρειάστηκε μόνο μισή ώρα. Προς το τέλος πρόσθεσα ψιλοκομμένο μαιντανό.

 

Ingredients (for 2 people)
1/2kg fresh green beans
3 carrots sliced
3 little potatoes into small pieces
1 onion chopped
1 courgette cut into cubes
200gr tomato sauce
olive oil
salt, pepper
italian parsley chopped
cube vegetable (bouillon)

In a pot with olive oil, saute the onion until translucent. Add all the vegetables, the tomato sauce, the same amount of water an season. When they come to the boil add the cube vegetable and simmer for 30 minutes. Towards the end add the parsley.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα καθαρά καλοκαιρινό πιάτο που το απολαύσαμε με φρέσκο φρυγανισμένο ψωμί και κάτι σαν φέτα. Καλή όρεξη!

You can taste this food with bread an feta cheese. Enjoy!

ένα ταξιδάκι, ένας γάμος και ένας πρωινός μπουφές

Περάσαμε θαυμάσια τον τελευταίο καιρό, που άμα το καλοσκεφτείς αξίζει ενοχικά συναισθήματα. Γιατί όταν όλοι γύρω σου μιλούν για αναδιάρθρωση, εσύ πώς να ξεστομίσεις ότι απλά περνάς την καλύτερη περίοδο της ζωής σου;

 

Η Αθήνα παραμένει ο τόπος συνάντησης και όσο αστραπιαία κι αν είναι η επίσκεψη πάντα κάτι θα βρούμε να κάνουμε και κυρίως να φάμε.

 Ο γάμος της χρονιάς δεν έγινε στην Αγγλία αλλά στην Πτολεμαίδα..

 











Και για το τέλος ιδού το καλύτερο πρωινό που φάγαμε, το οποίο είχε μεταξύ άλλων μπουγάτσα!!! Με την καλύτερη θέα της πόλης, φρέσκα λουλούδια στα τραπέζια και λιχουδιές για όλα τα γούστα.

το ψωμί του λαού

Εδώ και καιρό θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα μυστικό: 

Το να κάνεις το δικό σου ψωμί δεν είναι δύσκολο!!

Τι σας λέω τώρα..?

Υπάρχουν πολλές συνταγές  για σπιτικό ψωμί και σίγουρα όσοι ασχολείστε με την μαγειρική θα έχετε άποψη. Μετά από πολλή έρευνα βρήκα αυτή τη συνταγή και αποφάσισα να την δοκιμάσω για να εξακριβώσω την απλότητά της. Το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Έκτοτε δεν έχω ξαναγοράσει ψωμί και μετά από πειραματισμούς (βλ. φώτο) κατέληξα στην καλύτερη εκδοχή.

 ΥΛΙΚΑ

μισό κιλό αλεύρι (1/3 λευκό πολυτελείας Σερρών και 2/3 ολικής αλέσεως Μύλοι Αγ. Γεωργίου)

250-300ml νερό χλιαρό (αναλόγως το αλεύρι, όσο σηκώσει)

21γρ. μαγιά νωπή (μισό κυβάκι συσκευασμένης μαγιάς)

1 κ.σ. αλάτι

1 κ.σ. μέλι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ένα δοχείο ανακατεύουμε την μαγιά με το μέλι. Συμπληρώνουμε το δοχείο με το νερό. Σ' ένα μπωλ βάζουμε το αλεύρι με το αλάτι. Ρίχνουμε σιγά σιγά το νερό και δουλεύουμε τη ζύμη. Μπορούμε να το δουλέψουμε στο χέρι, είτε με μίξερ. Εγώ ζυμώνω με το χέρι ίσα που να γίνει μια ενιαία, εύπλαστη ζύμη και πλάθω ατομικά ψωμάκια. Τοποθετούμε τα ψωμάκια σε ταψί με λαδόκολα και τα βρέχουμε με νερό. Τα βάζουμε σε κρύο φούρνο και ψήνουμε για 30 λεπτά στους 200 βαθμούς αντίσταση πάνω κάτω. Όταν κρυώσουν τα αποθηκεύω μέσα σε πλαστικά σακουλάκια, στην κατάψυξη κι όταν τα χρειαστώ τα ξεπαγώνω στο φούρνο μικροκυμάτων. Εναλλακτικά μπορείτε να ψήσετε 20 λεπτά στο φούρνο και μετά την κατάψυξη άλλα 10  λεπτά για να ολοκληρωθεί το μισάωρο και να τα φάτε ζεστά.

Η ποσότητα αυτή σας δίνει 10-12 ατομικά ψωμάκια (εγώ τα κάνω  μικρά) ή δύο πίτσες, ή συνδυασμό αυτών. Όταν φτιάξετε πίτσα προτιμήστε μόνο λευκό αλεύρι. Χωρίστε τη ζύμη σε δύο μέρη και χρησιμοποήστε τον πλάστη για όσο το δυνατόν πιο λεπτή πίτσα για να μην βγει ψωμένια. Σε λαμαρίνα με λαδόκολα ψήστε την πίτσα 10 λεπτά, σε κρύο φούρνο στους 200 βαθμούς. Βγάζετε την πίτσα από το φούρνο, στρώνετε τη σάλτσα και τα υλικά της αρεσκείας σας και ψήνετε μέχρι να λιώσουν τα τυριά, ή μέχρι να ξεροψηθεί το γύρω γύρω.

Είτε το καταλαβαίνετε είτε όχι με το που θα σκεφτείς ότι θες ψωμί ή πίτσα μπορείς να την απολαύσεις μέσα σε 45 λεπτά!! Και αυτό κάνει το ψωμί, παιχνιδάκι. 

 

Αυτή είναι η δοκιμή της Αθηνoύλας. Νομίζω ότι η εικόνα μιλάει από μόνη της!!

Καλή επιτυχία!!

48 ώρες στην Αθήνα

Οδηγίες προς ταξιδιώτες:

Για να κατέβεις στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη έχεις 4 τρόπους. Αεροπλάνο, τρένο, κτελ και αυτοκίνητο. Όσο πιο αργά το αποφασίσεις, τόσοι περισσότεροι οι περιορισμοί. Το αεροπλάνο θέλει λεφτά, ενώ το αυτοκίνητο με τα αμέτρητα διόδια και την τιμή της βενζίνης, στοιχίζει ακόμη περισσότερα. Ο ΟΣΕ δεν έχει αξιοπιστία τελευταία με τις απεργίες, οπότε τί μένει?? Το καλό μας κτελ. Χρειάζεσαι κράτηση εισητηρίου για να μην βρεθείς απ'έξω, 6 ώρες από το χρόνο σου, βιβλίο, μουσική, σνακ, καλή διάθεση και πριν το καταλάβεις βρίσκεσαι στο Πεδίον του Άρεως.

Παίρνοντας την Πατησίων και περπατώντας κάποια τετράγωνα, φτάνεις στην Ομόνοια και από εκεί με το μετρό μπορείς να πας όπου έχεις κανονίσει να μείνεις. Μπορείς να μείνεις σε φίλους, αλλά μπορείς να βρεις ένα οικονομικό boutique hotel στο κέντρο, που θα γίνει το ορμητήριο σου. Συνάντηση μετά από καιρό και οι πρώτες ώρες κυλούν αβίαστα, με καυτά νέα, κουτσομπολιά και μπλα μπλα.

Το σημαντικό είναι να ξέρεις τι θέλεις, για να το βρεις γρηγορότερα. Μια έξοδος νωρίς το βράδυ για early dinner και κρασί που να μπορεί να εξελιχθεί σε ποτά και καλή μουσική, είναι ότι πρέπει. Καβαλάς το μετρό με προορισμό το Γκάζι. Αν ξέρεις κάτι δοκιμασμένο και σίγουρο, προτίμησέ το. Αν πάλι ζεις επικίνδυνα, μπορείς να δοκιμάσεις κάποιο new entry για να αποκτήσεις άποψη (SECRETO, Περσεφόνης 21, Γκάζι). Ένα μπουκάλι κρασί αργότερα προφανώς και δε θέλεις το βράδυ να τελειώσει εδώ. Περπατάς δυο βήματα και βρίσκεσαι στο καλύτερο campagne bar, (GRANDE DAME, Περσεφόνης 23, Γκάζι). Εδώ θα νιώσεις βασίλισσα της νύχτας, πρωταγωνίστρια του SATC, σε σκηνικά του "καλλιτέχνη" Αντώνη Καλογρίδη, και με την απόλυτη φροντίδα του καλύτερου bartender ever! Ο Γιάννης θα σου ετοιμάσει το πιο νόστιμο ποτό, ακολουθώντας μοναδικές συνταγές με αξιοζήλευτο επαγγελματισμό και θα έχει για κάθε έναν, μια καλή κουβέντα ή ένα χαμόγελο.

Η επόμενη μέρα πρέπει να ξεκινήσει νωρίς για να τα προλάβεις όλα. Περπατάς μέχρι το Σύνταγμα και κάθεσαι για ένα πλούσιο πρωινό (ΖΟΝΑΡ'Σ, Πανεπιστημίου με Βουκουρεστίου) συνοδεία ενός αρωματικού λαχταριστού λάτε. Μια επίσκεψη σε κεντρικό βιβλιοπωλείο για τις πρόσφατες κυκλοφορίες και ανηφορίζεις την Βουκουρεστίου για την απαραίτητη βόλτα στα μαγαζιά και τελικά ξοδεύεις και το τελευταίο σου ευρώ σε ψώνια. Αν είσαι προνοητικός και φύλαξες λεφτά για lunch break στο Κολωνάκι έχεις πολλές επιλογές (Rosebud, Σκουφά με Ομήρου, Κολωνάκι).

Μια στάση για ξεκούραση θα σου δώσει τις δυνάμεις που χρειάζεσαι για μια μεγάλη νύχτα. Τι κι αν η παρέα σε παρασύρει πάλι στο Γκάζι, ξέρεις πως θα περάσεις σίγουρα καλά. Ένα γρήγορο ποτάκι σε υποτιθέμενο καλό μπαρ θα σε κάνει να εκτιμήσεις το χρόνο και το χρήμα σου και χωρίς δεύτερη σκέψη θα περάσεις την πόρτα του GRANDE DAME. Ο Γιάννης βρίσκεται στο πόστο του και χτυπάει στο σέικερ κάποιο "μαγικό φίλτρο" και κάπως έτσι οι άνθρωποι γίνονται θαμώνες.

Τελευταία μέρα και δυσκολεύεσαι να σηκωθείς από το μαλακό κρεβάτι. Παίρνεις πρωινό και παίρνεις τους δρόμους. Έχεις μόλις τέσσερις ώρες να γεμίσεις το μυαλό σου με εικόνες και πολιτισμό και αυτό σε οδηγεί στο μουσείο (ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ, Πειραιώς 138). Πλησιάζοντας στην περιοχή διακρίνεις μια πελώρια ουρά από μακριά. Μακάρι να είχες λίγο περισσότερο χρόνο για να στηθείς κι εσύ ανάμεσα τους και να ζούσες τη μοναδική ευκαιρία να επισκεφτείς ένα Μουσείο Σοκολάτας.

Η ώρα περνά και πρέπει να βιαστείς εαν θέλεις να δεις και το νέο χώρο πολιτισμού στην Πλάκα (ΒΡΥΣΑΚΙ, Βρυσακίου 17, Πλάκα) και να γευτείς το καλύτερο cheesecake της πόλης (CHOCOLAT ROYAL CAFE, Απ. Παύλου 27, Θησείο). Από τις καλύτερες περιοχές της Αθήνας για βόλτα και σεργιάνι και όταν ο καιρός το επιτρέπει πρέπει να το εκμεταλεύεσαι.

Βαλίτσα στο χέρι και βρίσκεσαι στο σημείο που ξεκίνησαν όλα. Δεν πρόλαβες να τα κάνεις όλα, αλλά σου φαίνεται πως έζησες τόσα πολλά.

Καλή επιστροφή!!



πράσε ρύζι

Δεν υπάρχει εβδομάδα που να μην φάμε πράσα. Είναι το αγαπημένο μου χειμωνιάτικο λαχανικό και το 'χω βάλει σκοπό να το τιμάω με εμνευσμένες δημιουργίες. Σήμερα έκανα μια παραλλαγή του μαμαδίσιου πρασόρυζου.

υλικά

1.5 κιλό πράσα καθαρισμένα και κομένα λοξά σε κομάτια

2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα

2 λουκάνικα φρανκφούρτης σε φέτες

4 λιαστές ντομάτες σε λωρίδες

1 κούπα ρύζι για πιλάφι

1 κονσέρβα ντοματάκι ψιλοκομένο

1 κουταλιά πελτέ ντομάτας

κύβο λαχανικών

ελαιόλαδο

αλάτι πιπέρι

Σε μια κατσαρόλα βράζουμε με λίγο νερό τα πράσα. Χαμηλώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε το λάδι και το κρεμμύδι και σωτάρουμε. Προσθέτουμε το ρύζι, τα λουκάνικα και τις λιαστές και ανακατεύουμε. Όταν σωθούν τα υγρά ρίνουμε τις σάλτσες με μια κούπα νερό, τον κύβο, αλάτι, πιπέρι και σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει το ρύζι.

Απλή λιχουδιά!!

Τα μαλακά αμερικάνικα cookies χωρίς μίξερ

Όπως έχω ήδη αναφέρει, στο σπίτι μου δεν έχω αποκτήσει ακόμη μίξερ! Όλες οι συνταγές που εκτελώ, είναι για το χέρι. Μεγάλη πρόκληση αυτό για μια άπειρη μαγείρισσα και αδαή ζαχαροπλάστη! Μέχρι στιγμής πάντως ότι φτιάχνεται, καταναλώνεται με μεγάλη χαρά και ευχαρίστηση. 

Μια συνταγή που πέρασε από όλα τα τεστ δοκιμασίας με επιτυχία, είναι αυτή, για λαχταριστά μαλακά chocolate cookies! Έψαξα πολύ για μια εύκολη συνταγή και τελικά κατέληξα σ'αυτήν που μετράει τα υλικά με κούπες. Η ζαχαροπλαστική βασίζει την επιτυχία της στην ακρίβεια των μετρήσεων στα υλικά, οπότε προσπάθησα να μεταφράσω μια από τις κούπες μου σε πιο συγκεκριμένη μονάδα μέτρησης.

Χρησιμοποίησα έτσι τις μεζούρες από το ικέα κι έκανα τις ανάλογες αντιστοιχήσεις. Οι συγκεκριμένες μεζούρες είναι των 100ml, 1 tablespoon 15ml, 1 teaspoon 5ml και 1/4 teaspoon. 2 δόσεις των 100ml αντιστοιχούν σε μία κούπα.

υλικά

5 δόσεις αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 δόσεις (225gr) βούτυρο αγελαδινό
2 δόσεις καστανή ζάχαρη

1 δόση ζάχαρη
2 αυγά
1 teaspoon μαγειρική σόδα
1/2 teaspoon αλάτι
2 βανίλιες
2 κουβερτούρες (200-250gr) ψιλοκομμένες


* 1 δόση = 1 μεζούρα των 100ml

Σ'ένα μπωλ χτυπάμε με τον αυγοδάρτη το βούτυρο (σε θερμοκρασία δωματίου) με το μείγμα ζάχαρης μέχρι να αφρατέψει. Ρίχνουμε τα αυγά και τις βανίλιες και χτυπάμε δυνατά. Ρίχνουμε σιγά σιγά το μείγμα αλεύρι-σόδα-αλάτι και ανακατεύουμε. Στο τέλος προσθέτουμε την κουβερτούρα και αναμειγνύουμε μ'ένα κουτάλι.
Στρώνουμε σε ταψί λαδόκολα και με το κουτάλι βάζουμε μικρές "τούφες" σε απόσταση μεταξύ τους. Προσπαθούμε να τα φτιάχνουμε ίδιου μεγέθους, για να είναι ομοιόμορφο το ψήσιμο. Δεν χρειάζεται πλάσιμο αφού με το ψήσιμο τα cookies απλώνονται και πέρνουν την μορφή που ξέρουμε. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180, πάνω κάτω, για 8-9 λεπτά. Βγάζουμε το ταψί περιμένουμε 1 λεπτό και τα μεταφέρουμε σε σχάρα να κρυώσουν τελείως. Τα cookies διατηρούνται για πολλές μέρες σε μεταλικό κουτί απλά όσο περνούν οι μέρες σκληραίνουν.

Καλή απόλαυση!!

making memories

The Restaurant Project (η συνέχεια)

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο franchise me μάζεψε κάποιους από εμάς και μας εισήγαγε στη κουζίνα και τη καρδιά του Code Vinum. Κάπως έτσι ξεκίνησε το restaurant project και μέσα στο χρόνο έγιναν κι άλλα πολλά. Μια Τετάρτη βράδυ και πριν πιάσει το τσουχτερό κρύο, που σε κάνει να σκέφτεσαι διπλά οποιαδήποτε έξοδο, βρέθηκα με μεγάλη μου χαρά και πάλι στο Code Vinum με αφορμή την παρουσίαση του νέου χειμερινού καταλόγου.

Ο γαστρονομικός όρος degustation περιγράφει την προσεκτική γευστική δοκιμή τροφίμων ή ποτών. Σ'ένα εστιατόριο το μενού degustation περιλαμβάνει 8 ή περισσότερα πιάτα, μικρές μερίδες ενδεικτικών επιλογών που χαρακτηρίζουν τον σεφ και την κουζίνα του.

Για μια τέτοια εμπειρία βρέθηκα ξανά, Τετάρτη βράδυ στο Code Vinum, στη Στ. Καλάρη. Κάθε πρόσκληση τουfranchise me αποτελεί εγγύηση για την έκβαση της βραδιάς οπότε η μόνη έκπληξη αφορούσε τις γεύσεις. Η παρέα μαζεύτηκε και η γευσιγνωσία ξεκίνησε.

Ένα λευκό γερμανικό Riesling, επιλογή του Θοδωρή (ιδιοκτήτης) ήταν πολύ ταιριαστός συνδυασμός με το μενού που ακολούθησε:
1. Σούπα από κολοκύθα, αρωματισμένη με φασκόμηλο.
2. Σολωμός με σάλτσα εσπεριδοειδών, κρέμα τυριών αρωματισμένη με σχοινόπρασο και αφρός λεμονιού.
3. Μύδια αχνιστά με γάλα καρύδας και κόλιανδρο.
4. Φουά γκρα με καραμελωμένο μήλο σε πουρέ κουνουπιδιού και ζελέ μαυροδαύφνης.
5. Χειροποίητο ραβιόλι θαλασσινών (σολωμός, άγριο λαυράκι και γαρίδες) με σάλτσα από πράσο και τρούφα και στικ πράσου.
Στο σημείο αυτό για να καθαρίσει ο ουρανίσκος γευτήκαμε ένα σορμπέ φράουλας.
6. Πάπια κονφί τύπου Πεκίνου.
7. Κατσικίσιο τυρί με αποξηραμένο σύκο γλασσαρισμένο σε πόρτο.
8. Μους σοκολάτα με κρέμα μασκαρπόνε πάνω σε βάση τριμένου μπισκότου και καραμελωμένη μπανάνα.
Το μενού ήταν εξαιρετικό στο σύνολο του με μόνο πταίσμα, το αλάτι που ξέφυγε λίγο παραπάνω σε κάποια πιάτα. Τα υλικά απλά, στην πλειοψηφία από την ελληνική ύπαιθρο και το βασικότερο, εποχικά. Highlight της βραδιάς, το ψητό φουά γκρα, που απέκτησε τη θέση που του αξίζει, ανάμεσα στο κουνουπίδι και το μήλο. Χαίρομαι που βρήκα ξανά στο μενού ένα τόσο πετυχημένο πιάτο με πάπια, κάτι που δείχνει τόλμη και εμπειρία. Αρετή του σεφ, η επιτηδευμένη λιτότητα του food styling που συνάδει με την απλότητα του χώρου που θυμίζει μεταμοντέρνο θεατρικό σκηνικό.
Η βραδιά κύλησε αρμονικά και αυτό οφείλεται εξίσου στο καλό φαγητό και τους παρευρισκόμενους. Κατά κοινή ομολογία το φαγητό ενώνει τους ανθρώπους. Μια κοινή γευστική εμπειρία έγινε σημείο επαφής για πέντε ανθρώπους, που όσο περνούσαν τα πιάτα από μπροστά μας βρίσκαμε θέματα και καταστάσεις να μας ενώνουν. Στόχος μου να ξαναβρεθώ στο Code Vinum και να ξαναγευτώ το φουά γκρα και το ζουμερό κατσικίσιο τυρί.

κυριακάτικο brunch χωρίς αυγά και μπέικον

Χθες βρέθηκα με τη Β. στον λουσμένο από φως ημιόροφο του excelsior hotel, για μια γευστική σοκολατένια περιήγηση. Δοκιμάσαμε 4 σοκολάτες με τον σωστό τρόπο και απολαύσαμε σοκο-μπουκίτσες από το ζαχαροπλαστείο sugarela.

Ευχαριστούμε πολύ Δημήτρη.